Metody pracy

PRIORYTETY - KIERUNKI PLANOWANEJ PRACY

Promocja zdrowia i świadomości ekologicznej.
Doskonalenie systemu pomocy psychologiczno-pedagogicznej
Wspomaganie wszechstronnego rozwoju dzieci zgodnie z ich możliwościami i predyspozycjami w kontekście obniżonego wieku szkolnego.
Wzmacnianie poczucia bezpieczeństwa.
Organizowanie aktywności dzieci.


METODY PRACY WYCHOWAWCZO-DYDAKTYCZNEJ

metoda prof. E. Gruszczyk – Kolczyńskiej - dziecięca matematyka,
Ruch Rozwijający Weroniki Sherbone
opowieść ruchowa
gimnastyka ekspresyjna
gimnastyka rytmiczna
pedagogika zabawy
Metoda Dobrego Startu
relaksacja
bajkoterapia
zabawy paluszkowe
Kinezjologia Denisona


Nauczyciele realizują w grupie :

Program Adaptacyjny,
Program Wychowawczy,
Program Profilaktyki Zdrowotnej,
Program pracy wychowawczo-dydaktycznej,
Program autorski "Terapia poprzez sztukę".

Codzienne planowanie pracy pedagogicznej uwzględnia:

cele wychowania i nauczania
działania zorientowane na dziecko,
aktualne pory roku,
święta i uroczystości
tradycje przedszkola(kalendarz imprez)

Pani Aneta posiada uprawnienia i będzie pracowała z dziećmi metodą Kinezjologii Denisona

NA CZYM POLEGA METODA DENISONA

Metoda Dennisona uczy jak bardzo ruch fizyczny jest niezbędny do aktywizacji naturalnego procesu uczenia się i twórczej samorealizacji jednostki. Pokazuje także, jak naturalny proces dziecka zostaje zaburzony przez konieczność intensywnej pracy umysłowej (w celu opanowania umiejętności szkolnych) przy minimalnym wykorzystaniu ruchu fizycznego.
Brak ruchu blokuje kinetyczny aspekt uczenia się oraz łatwość i radość poznawania.

W powszechnie przyjętym modelu nauczania, od dziecka oczekuje się kierowania reakcjami emocjonalnymi, i silnej kontroli wewnętrznej oraz zewnętrznej. Wraz z wysokim poziomem kontroli, u dziecka wzrasta poczucie lęku i strachu, że sobie nie poradzi co skutecznie hamuje rozwój jego myśli i twórczości.


W JAKI SPOSÓB RUCH WSPOMAGA PROCES UCZENIA SIĘ?
Fundamentem programu Kinezjologii Edukacyjnej jest odkrycie dwóch zasadniczych typów ruchów:

1) Ruchy przekraczające linię środkową ciała. (pomiędzy lewą i prawą stroną) Przykładem takiego ruchu może być wodzenie oczami (podczas czytania, pisania lub rysowania), praca narządów słuchu lub też praca rąk. Ruchy te w większym stopniu stymulują mechanizmy integracji myślenia i ruchu. Ruchy przekraczające linię środkową ciała m. in.: uaktywniają mechanizmy integracji, zwiększają przekazywanie informacji, zapewniają optymalną pracę układu nerwowego a także łatwość oraz spontaniczność uczenia się.

2) Jednostronne ruchy ciała. Tego typu ruchy stymulują mechanizm rozdzielenia myśli i ruchu. Wykorzystywany jest w sytuacji nowego uczenia się. Nowa, nieznana sytuacja potrzebuje oceny warunków i możliwości oraz podjęcia decyzji w następnym kroku.

W szkole oraz w codziennym życiu dzieci priorytetowo wykorzystują jednostronny ruch aktywizując procesy świadomej kontroli woli oraz nadmiernego starania się. Aby stworzyć dziecku odpowiednie warunki rozwoju swojego potencjału należy aktywizować zarówno jeden jak i drugi typ ruchu.


Program ćwiczeń Dennisona został opracowany w taki sposób by przypominały naturalne ruchy przekraczające linię środkową ciała oraz zmniejszające stres w sytuacji nowego uczenia się. Badania przeprowadzone przez fizjologów, neurofizjologów i psychologów C.Hannaford, S. Diamond Ch. Kres, oraz S. Masgutowa dowodzą, że ćwiczenia Gimnastyki Mózgu® pobudzają określone funkcje mózgu.

Ćwiczenia są dobrane w taki sposób by integrowały jednocześnie wszystkie funkcje i strategie mózgu, ułatwiając percepcje, analizę i syntezę informacji a także skupienie i zorganizowanie. Wykonywanie określonych ruchów stymuluje pierwotny układ koordynacji wzrokowej, słuchowej oraz czuciowo-ruchowej.
Przedszkolowo.pl logo